ég fékk lánaða plötuna með íslensku hljómsveitinni Sometime fyrir stuttu.
hún er mjög smellin, enda þótt manni finnist eins og það hljóti að fara að verða komið nóg af þessari "æ sjáðu hvað við eruuum fliipppuð, vá ég er í skrýtnum kjól!"-hegðun.
tónlistin á nokkra mánuði eftir en krúttæðishátturinn er farinn að lykta.
annars er þetta auðvitað bara venjulegt fólk sem getur ekki að því gert þótt það sé krúttísmúttímútt.
þetta er ein af þeim grúppum sem kannski hugsanlega mun e.t.v. spila á Airwaves 2008 ef guð lofar vonandi.
Innipúkinn virðist ekki vera aðalnúmerið í bænum þessa helgina.
mér sýnist að bæði Jack-live hátíð Dillons og afmælispartý Organs bjóði upp á betri dagskrá, amk miðað við miðaverð (4000 á Nasa-púkann, 2-3000 á hin giggin).
Nasa - Innipúkinn:
föstudagur og laugardagur (hendi mun ráða uppröðun)
Hjaltalín, FM Belfast, Múgsefjun, Dr.Spock, Hjálmar, Morðingjarnir, Megas og Senuþjófarnir, Benni Hemm Hemm, Grjóthrun í Hólshreppi, Soundspell, Boys in a Band, Dísa, Sprengjuhöllin, Borko og Geir Ólafs
Dillon - Jack live
Friday 1. August
Jeff Who?, Atomstöðinn, Johnny & Rest, Dikta, Shadow parade, Múgsefjun
Saturday 2. August
Leynihljómsveit, Jan Mayen, Mammút, Shadow Parade, Tab 22
Sunday 3. August
Brain Police, Momentum, Severed Crotch, Boys in a band, Morðingjarnir, Hooker Swing, Ten steps away
Organ - afmæli
þetta lag heyrði ég í gegnum portúgalskt-þenkjandi vin.
ath. það fer frekar rólega af stað.
auglýsingin sem Megas syngur undir er mjög skemmtileg á köflum.
við skilgreinum okkur svolítið með þessu ógeðisveðri sem er alltaf að gera okkur lífið leitt.
mér líkar betur og betur við skandinavískt popp, ég er ekki jafn harður og ég eitt sinn var.
þetta myndband er úr Svíþjóð í bítið á TV4 og sýnir tónlistarkonuna Titiyo syngja lagið Longing For Lullabies við undirleik Andreas Kleerups:
instrúmental lagið Ssshhh með Hess is more er að tröllríða öldum ljósvakans í Danmörku um þessar mundir.
stutta útgáfan er lag nr. 1 á mæspeisi bandsins, lengri útgáfuna má heyra á vefsíðunni þeirra hessismore.com.
þetta hressa lag fær mann til þess að vilja standa upp úr stólnum og dilla sér - hér er það í hringitónsútgáfu.
Denial is the new confession - Work is the new chill segja þeir, en ég las það í blaði í dag að heilbrigði væru hin nýju trúarbrögð.
þau eru sögð spila eitthvað sem kallað er indie rokk (þau eru svo indie-pendent að þeir eru á samningi hjá Columbia).
þetta myndband hljómsveitarinnar Ting Tings við lagið Frábær DJ segir mér hins vegar að níundi áratugurinn, 80's, sé að hefja innreið sína enn á ný.
Not my name er ágætasta lagið á mæspeisinu þeirra.
JFK (Jesús Fokking Kristur), nú verður gaman.
í gær lærði ég að það er mjög erfitt að hlusta á Stríð og Frið í hljóðbókarformi á brettinu út á Nesi.
fyrir utan að þessi 10 klukkutíma BBC útgáfa er ekki hressasta tónlistin til þess að sprikla við.
þannig að næsti leikur var að gúgla "gym music", fara á davidelvar.com og fylla spilastokkinn af klassískri snilld á borð við Kemíkal broðers, Whú, Djefferson Aeroplane, beastí bojs og Cjúr.
ég vil bara vara fólk við því að reyna að hlusta á þessa hljóðbók á meðan það gerir eitthvað annað.
frekar að gera eins og vinur minn sem fór á hraðlestrarnámskeið og las pappírsútgáfuna á 20 mínútum - hann sagði að bókin fjallaði um Rússland.
núna er ég á þvílíkri siglingu um Nostalgíuhaf að hlusta á lag Arthúrs Brown, Fire frá 1968 - sjá jútúb - en Prodigy endurunnu lagið þegar ég var á sokkabuxunum árið 1992 með samnefndu lagi - sjá líka jútúb.
ég held að ég hafi spilað vínilplötuna hans pabba með Brown-útgáfunni upp til agna á nýja plötuspilaranum mínum þetta ár.
stundum verð ég að spila lagið Teenage Wasteland með Who aftur og aftur og aftur.
það er eins og tón-tíðni lagsins sé samstillt sjálfs míns eigin tíðni suma daga, kannski þegar ég er bjartsýnn.
The Cure - Close to me [úútúb].
það má alveg ræða þetta: dýnan að hoppa upp og niður með flautunni, þungur andadráttur, ryþminn, TROMPET!
þetta er alveg að fara að gerast, ooohh, ég sé það fyrir mér ...
Just try to see in the dark
Just try to make it work
I never thought this day would end
I never thought tonight could ever be
This close to me
"about the little pangs and jitters of first love."
"imagining how good it would feel, but at the same time being terrified of that thing"
Vanessa Paradís er búin að vera lengi að, og hún er með eitt svaðalegasta frekjuskarð poppheimsins.
einskonar frönsk Madonna.
lagið Dès que j'te vois (Þegar ég sé eða e-ð) er að gera það gott á frönsku tónlistarrásunum.
flestir sem ekki eru frönskuþenkjandi þekkja líklega lagið hennar Be my baby, en fyrsti hittarinn hennar Leigubílstjórinn Joe er mun svalara.
Est-ce que si on l'avait fait,
On se ferait l'effet
Que l'on se fait chaque fois
Si on l'avait fait
On se ferait l'effet que l'on se fait
einhvernvegin svona hljómar textinn að mér heyrist:
leitandi af illsku
spurjandi að pening
hellast út í draumaheiminn
haldandi um hulstur
berjandi í sundur
takmörk inn í dauðageimi
hvíslandi böring böring böring böring böring böring
hvíslandi böring böring böring böring böring böring
leiðast, og stela
stunda og fela
leitandi, fela inn í dauða
hentugur staður
á hentugum tíma
og þykist allt fyrir seðil
myrkrið læsist inni
og þú
lokast inn í fangaklefa
hvíslandi böring böring böring böring böring böring
hvíslandi böring böring böring böring böring böring
hvíslandi böring böring böring böring böring böring
hvíslandi böring böring böring böring böring böring
mæli með textanum við lagið "Thou Shalt always Kill" með dan le sac VS scroobius pip:
Thall shalt not stop liking a band just because they’ve become popular.
Thou shalt not question Stephen Fry.
Thou shalt not judge a book by it’s cover.
Thou shalt not judge Lethal Weapon by Danny Glover.
Thou shalt not use poetry, art or music to get into girls’ pants. Use it to get into their heads.
Thou shalt not put musicians and recording artists on ridiculous pedestals no matter how great they are or were.
The Beatles - Were just a band.
Led Zepplin - Just a band.
The Sex Pistols - Just a band.
The Clash - Just a band.
Crass - Just a band.
The Cure - Just a band.
The Smiths - Just a band.
Nirvana - Just a band.
The Pixies - Just a band.
Oasis - Just a band.
Radiohead - Just a band.
Bloc Party - Just a band.
The Arctic Monkeys - Just a band.
The next big thing - JUST A BAND.
það er erfitt að harma júróvísjón árangur Íslands. svolítið eins og íþróttir fatlaðra -> ótrúlega gaman hjá keppendunum örugglega, en þeir eru samt þroskaheftir flestir (sumir eru reyndar bara að feika það) og manni er nokk sama hver vinnur.
ég er aftur á móti hægt og hægt að taka Frakkland í sátt. tungumálið þ.e.a.s., ekki fólkið almennt eða menninguna. aftur, svolítið eins og fatlaðir -> alveg krúttlegir og þeir gera sitt besta, en eru samt yfirhöfuð greindarskertir (ekki illa meint gagnvart fötluðum, margir minna bestu vina eru fávitar!).
enska með franskri röddu er nefnilega svolítið flott. verst hversu fáir frakkar geta talað hana. nýja uppáhalds 'get real' /' ég er bara svona', útúrsjúskaða sækó franska söngkonan mín er sú sem fer fyrir Soko.
það sem verra er - ég er líka að fíla svolítið þessa Kelis með lagið hennar lil'star:
There is nothing special about mehún er ekta svona sæt pródúseruð dúkka, fjöldaframleidd og fljótframreidd, mmm.. eins og tyggjó með kóla-bragði.
I am just a little star
If it seems like I'm shining it's probably
It's probably a reflection of something you already are
dagar mínir sem námsmaður eru senn taldir (í bili?) og því hef ég gerst mjög norskur upp á síðkastið.
í dag er síðasti miðvikudagur dvalarinnar og stefnan var því tekin á að heimsækja 7 söfn í
borginni sem bjóða 'pöpulnum' frítt í heimsókn á miðvikudögum. norskan að drepa mann, en ég sparaði þó ca. 7x40 dkr.
halda þurfti vel á spöðunum til að ná 7 söfnum og útbjó ég því dagskrá í gær, sem miðuð var við opnunartíma og staðsetningu, en fyrsta safnið opnaði 10 og það síðasta lokaði 21, sjá hér (með linkum).
dagurinn sem senn er á enda kom einhvernvegin svona út:
1 Thorvaldsensmuseum - myndir
fagurappelsínugult hús sem tileinkað er landa mínum Bertel opnaði dyrnar sínar á slaginu 10. þetta var mjög góð skemmtun og ég verð að viðurkenna að hann hefur kunnað nokkuð til verka strákurinn.
Amor virðist hafa verið í miklu uppáhaldi hjá honum, hann var þarna út um allt, á öllum aldri, spilandi á hörpu, örina sína og á sjálfan sig og að leika með öllum hinum fyrirbærunum, Venusi, Mars og þeim. sömuleiðis var hlutfall naktra karlmanna vs. kvennmanna svolítið of hátt fyrir minn smekk. ég fer alltaf svolítið hjá mér þegar ég sé þessi litlu rómversku typpi.
2 Tøjhusmuseet - myndir
vopna- og hersafn borgarinnar er steinsnar frá Thorvaldsen og því var tilvalið að rölta þangað. það opnaði ekki fyrr en á hádegi og því gáfust nokkrar mínútur á
milli til þess að teiga kaffið úr thermostatnum og horfa á nokkra fugla í bókasafnsgarðinum, en hersafnið er rétt hjá Fólksþinginu (sem er rétt hjá Thorvaldsen).
þegar inn var komið blasti við þessi aaaragrúi af byssum, hnífum, kanónum, rifflum, loftvarnableh og ég veit ekki hvað og hvað. það hefði mátt taka yfir litla Ísland bara með einum þriðja af sverðunum. þetta var óneitanlega
ekta strákasafn, eins og sást þegar 2 skólahópar (danskur og pólskur) komu hlaupandi (strákarnir) og dragandi lappirnar (stelpurnar) er ég var að fara.
ég tók þetta vídeo af sjálfum mér að spila hermarsa á safninu - eins og sést átti ég mjög erfitt með að skipta um lag í safntölvunni.
3 Orlogsmuseet -myndir
er ég var að ljúka við að svala landstríðsfíkn minni hringir Íris í mig og drífur mig með sér að kjósa í þessum Alþingiskosningum, sem mér skilst að séu að skella á (hef reyndar ekkert orðið var við þær í fjölmiðlum heima ...).
það passaði fullkomnlega því flotasafn landsins er einmitt í leiðinni í íslenska sendiráðið, þarna niðrá
Kristjánshöfn.
umgjörðin á safninu var reyndar svolítið íslensk og raunarleg, en þó var margt áhugavert og flott þarna að finna. enn var stríð rauði þráðurinn, enda þótt maður hafi fengið góða innsýn inn í líf danskra sjómanna um leið.
4 Kunsthallen Nikkolaj
þetta safn stóðst engan vegin þær væntingar sem undirritaður hafði gert sér til þess. ég er eiginlega feginn að batterýin hafi klárast er inn var komið, jah fyrir utan að mér langaði að taka mynd af einu bílflaki sem átti að hafa
verið ferjað frá Írak (en gat eins verið af Norðurbrú).
sýningin sem nýverið var sett þarna upp fjallar semsagt um stríðið í Írak "The Return of The Democracy - destination: Írak".
þemað er svosem ekki slæm hugmynd, en framkvæmdin var allt of ... húlabúla við erum hinsegin, gerum gjörninga með olnbogunum!!?&%
þarna hafa svona listamenn fengið að ráða sem vilja svo ægilega mikið vera öðruvísi og fjarlægjast 'hefðbundin' listform, að úr verður bara bull. það lá við að ég hefði þóst vera spasstískur og farið að öskra og baða út höndum, svo ófrumleg voru frumlegheitin -"hey vá krakkar, vörpum vídjói af Bush og talíbana á
ég tók því bara stuttan hring um Kúnstnahúsið og fékk mér svo pulsu eins og hver annar þorpari á kóngsins nýtorgi. áður en batterýin kláruðust náði ég þó að taka myndir af safninu - sem er fyrrum kirkja, roma-harmonikkuleikurum á Strikinu og strætó með ESB fána flaktandi (til hamingju með ammælið ESB!).
5 Kunstindustrimuseet - myndir
dönsk hönnunarlist er sýnd í furðustóru húsnæði á Breiðgötu, sem er
ekki langt frá Austurbrú. klukkan var ekki nema 15.45 þegar þarna kom við sögu, enda hafði Nikolaj heimsóknin tekið mjög stuttan tíma. sá ég mér því leik á borði og fór heim og sótti aukabatterý heima, fyllti á bjórnestið og skilaði af mér þermostatnum (ég veit, mjög norskt allt. við það er að bæta að í skápunum á safninu biðu mín 2x20 dkr, hahh, ölmonní!).
í safninu kennir margra skemmtilegra grasa og var farið yfir helstu tískur í húsgagnahönnun, með áherslu á dk. þarna var auðvitað hann Arne með eggið, auk
þess sem ég fann Lögbergsstólinn fræga (þekktur sem Barcelona stolen utan Lögbergs).
er ég hafði villst inn í postulínsdeildina sagði önugur safnvörður mér að verið væri að loka (önugur því það var miðvikudagur og ekkert nema freeræderar að káfa á safnmununum), ég hafði skrifað hjá mér að það lokaði ekki fyrr en kl. 18 og missti því klukkutíma þar. sem betur fer var ég búinn með mest af 20. öldinni og átti bara 'gamla draslið' eftir - sem mér þótti síður spennandi.
6 Post og Telemuseum - myndir
Póst- og símasafnið lokar ekki fyrr en kl. 20 og ég hafði því góðan tíma til að litast þar um, sem
betur fer. þrátt fyrir að nafnið hljómi ekki allt of fjöruglega var þetta hin besta skemmtun fyrir öll vit. sýningin spannaði samskiptasögu landsins og kom á óvart hversu fræðandi og skemmtileg hún var. fyrir utan reyndar frímerkjaherbergið, ekki alveg minn túnfiskur.
graskerakerra dregin af hestum, karl að skrifa bréf úr fangelsi, pönkari fyrir utan símaklefa, dagur í lífi símadömu (þær þurftu að vera ógiftar, vel talandi og geta lifað á litlu) lifandi járnbrautalestir og fleira kætir þarna augað og ég hvet alla til að kíkja við.
7 Dansk Design Center - myndir
í rólegheitum mínum rölti ég yfir á H.C. Andersen búlevard, á móti Glyptotekinu, til þess að skoða enn meiri danska hönnun. þetta var stutt og laggóð heimsókn þar sem gaf m.a. að líta tölvur, ryksugur, kaffikönnur, reiðhjól og símann úr Stellu í orlofi sem var til á hverju heimili heima á þeim tíma. 
á efri hæðinni gaf að líta vinningshafa dansk design verðlaunanna í ár, þ. á m. tannlæknastól.
neðsta hæðin hafði að geyma flow-verslun, einkar áhugaverða. þar mátti kaupa innri frið, öryggistilfinningu, samúð og fleira skemmtilegt, í þar til gerðum lyfjaglösum, sprautum og flöskum. inn á milli voru plaköt með áminningum um misskiptingu auðs á jörðinni, hættum neyslusamfélagsins og þvíumlíkt. svona á að vera frumlegur, hugsaði ég.
þetta var hinn skemmtilegasti dagur og fór ég létt með að taka yfir 400 myndir. nú er svo komið að ég á bara eftir Afsteypusafnið og Músiksafnið til þess að hafa náð að plægja öll frísöfn og stundum frí-söfn borgarinnar.
markmiðið var auðvitað ekki að hlaupa í gegnum sem flest söfn á sem stystum tíma, en þessi 7 á einum degi eru vel gerleg. það hjálpar auðvitað að hafa einbeitingu gullfisks og vera af skyndikynslóðinni, þessari sem vill fá allt strax, drífa það af og henda því svo eins og tyggjói. þetta er samfélaginu að kenna.
þetta er aðalsmellurinn hér undanfarið, ég veit ekki hvort æðið hefur náð heim til Íslands:
Nu er vi landet her***
vi har hvad vi skal ha
og vi er stadig stående
Lige meget hvad der sker
på sidste skoledag
blir vi de første kærester på månen
er þetta ekki verkalýðurinn að riðlast á Tópas fyrir að vinna spellvirki á 1. maí?
úr eftirsótta Nordíska kollegíinu hér rétt hjá berast ljúfir minningartónar lagsins Call on me. mjaðmirnar á manni byrja bara ósjálfrátt að hnyklast (hnyklast mjaðmir?).
það er reyndar gamalmennablokk á milli blokkarinnar sem ég bý í og kollegísins, ég vona að gamla fólkið hafi munað að slökkva á heyrnartækjunum.
ég myndi krassa partýið ef ég væri ekki að fínpússa íslenskar dómareifanir í ritgerðinni minni. hún mun auðvitað marka þáttaskil, eins og flest annað sem ég skrifa.
í minni famílíu er okkur stundum sagt að fara nær, hann sé ekki eins langur og við höldum.
***
í framtíðinni ætla ég að tala um að berja á bakkafullnum læknum. það er alveg jafn mikil geðveiki að berja á honum eins og að bera (vatn?) í hann.
***
ég ætla nú ekki að ganga svo langt að segja að íslenskir lögfræðistórlaxar séu eins og risaeðlurnar forðum, vel vopnum gæddir en með of lítinn heila. en myndin er góð.
lagið one night in Bangkok með Chess er undarlega vinsælt hér í Danlandi.
hressandi texti
The bars are temples but the pearls ain't free
And if you're lucky then the god's a she
I'd let you watch, I would invite you
But the queens we use would not excite you
... setjið hana ekki bakatil.
