fyrr í dag svaraði Vísindavefurinn spurningunni Hvað getur minkur verið lengi í kafi?
ég var með mánudagsgláku þegar ég las fyrirsögnina og sýndist standa Hvað getur maður verið lengi í kaffi?
það finnst mér miklu betri spurning, hvað sé almennt viðurkennt að starfsmenn geti verið lengi í kaffi, t.d. eftir starfsstéttum og vinnutíma.
það minnir mig á það, ég þarf að fara að ná mér í kaffi.
samkvæmt norska persónuleikaprófinu Hver ertu eiginlega, er mottóið sem best á við mig "Ef það er ekki hollt fyrir líkamann, þá er það hollt fyrir sálina" (n. Er det ikke sundt for kroppen er det sundt for sjela!).
¨kaffi er þó bæði held ég, mmmmm kaffi.
margs á ég eftir að sakna héðan, þ.á m. kaffivélarinnar Lavazza Espresso Point, hún er mikið nammi.
líklega er hún þó með þeim óumhverfisvænustu, því espresso-baunirnar eru formalaðar og forþjappaðar í litlar plastpillur, sem koma 2 í pakka.
mmm, la fusion unique de Coca Cola et d'extraits de café - snilldar hugmynd myndi maður halda.
nei, goslaust kók með kaffilíkiskrafti er ekki að gera sig, útlitið á álflöskunni er kannski það skásta við þetta.
botninum er vonandi náð í þessum orkudrykkjum.
***
hins vegar er jólabjórinn kominn í búðir, mmm noël.
btw, hér búa og vinna samtals um 130 þúsund manns - úrvalið í matvörubúðunum er með mestu ágætum, álagningin frekar lág, og lítið um að fólk sé blindfullt allan daginn, ekki einu sinni krakkarnir.
það finnst mér ansi hart að vera í landi þar sem franska er opinbert sýslunar- og verslunartungumál, og geta ekki beðið um crossiant í bakaríi svo vel skiljist.
annað hvort þarf ég að beygja mig undir frönskuna, eða afgreiðslufólk að læra tungumál viðskiptavinnanna, þeir eiga nú að hafa rétt fyrir sér oftast nær.
ég: "ccshochhhjjant" silvúplei!
hún: "aah, cocciiiandt?"
ég: "wí wí, takk!" (hvað annað gæti ég verið að biðja um sem hljómar eins og kossjandt'?)
"drífðu þig bara aftur til Brittaníu, óhreini útlendingur" sagði ég svo pollrólegur við afgreiðslustúlkuna í bakaríinu, á yfirvegaðri íslensku, á meðan ég benti henni á laxasamlokuna sem mér langaði í.
af hverju getur fólkið hérna í Lúx ekki dröslast til að læra íslensku, mér finnst sem brotið sé á sjálfsögðum rétti mínum til þess að nota mitt móðurmál. það er bara eins og Ísland sé ekki lengur eina landið í Evrópu.
rosalega eru svona smjörhorn annars löðrandi, manni langar næstum því í dónöt til þess að vega upp á móti allri fitunni.
ég er gáttaður. sumarið komið og það er barasta búið að breyta tímanum. klukkan er núna 2 klst. meira en heima og enn erfiðara að lifa á íslenskum tíma.
í gær var borðað og drukkið á Jónshúsi í annað sinn í þessum mánuði. í þetta skiptið var ívið stærra hlutfall af karlmönnum en á baráttudegi kvenna. í gangi var gleðskapur einhvers konar íslendingafélags í DTU - skólanum hennar Lilju. þar voru m.a. mættir 5 gamlir verzlóbekkjarbræður mínir, snældu klikkað lið.
en hvítvínsdrykkjan virðist hafa haft þau áhrif á Lilju að hún snar minnkaði, eins og sést á þessari mynd sem var tekin á Ameríka plads áðan:
ii) það er kannski ekki ósvipað laginu María með íslenska rokkbandinu Trabant? eða nei.
þess má þó geta að The One er besta lag þeirrar hljómsveitar - sjá og heyra hér á jútúbi. þar segja þeir að þeir hafi aldrei viljað vera the one. ósk þeirra virðist uppfyllt hvað nafnið á bandinu varðar.
iii) þriðja og líklega sísta Trabant hljómsveitin er ungversk nýaldar rokkhljómsveit (eða hvernig sem maður þýðir new wave). hérna er eitt hresst lag á júbtúbb, fyndið að bera saman klæðaburðinn á þessum Trabant og þeim íslenska. hér svo er þriðja lagið og fjórða. 
það var ekki fyrr en 3 mánuðum eftir að ég flutti frá Tékklandi sem ég lærði af honum Hauki í horni að tékkneska orðið fyrir snúra væri šňúra og að akkúrat væri þar skrifað akurát. grund vallar atriði.
***
mér líst ekkert á að Starbucks sé að hefja innreið sína til Dk (og seinna kannski til hinna norðurlandanna). þeir koma illa fram við bændur, sbr. Eþíópíufíaskóið. svo er ein viðskipta aðferðin þeirra víst að opna nokkrar búðir á einu svæði og reka þær með tapi þar til keppinautarnir flæmast í burtu af svæðinu.
CoffeeHeaven er kaffihúsakeðja sem ég kynntist út í Tékklandi, byggir á sama konsepti og Starbucks (konseptið er ekkert slæmt, stórir bollar, mikið úrval, nýsköpun, jadajada).
en kannski eru þeir bara sömu melirnir. þeir eru þó frá A-Evrópu og hljóta að vinna sér inn nokkur traust-stig fyrir það, ha?
annars eru það Finnar sem drekka allra þjóða mest af kaffi skv. rannsóknum. spurning hvort litla klakaeyjan hafi verið tekin þar með í reikning.
***
loksins. loksins er búið að sýna fram á að fólk sem alltaf er með allt snyrtilegt í kring um sig hafi minni framleiðni og séu minna skapandi en við sem erum með allt (niðrum okkur) í drasli.
