konan gerir hvad for noget?

1. í rigningarveðri í Osló þann 20. ágúst sl. villtist ég inn í Platekompaniet í 'Osló City' verslunarkjarnanum. þar voru nokkrar norskar dvd-myndir á tilboði og afréð ég að kaupa 3 stykki, þar á meðal eina sem heitir Tatt av kvinnen (Tekinn af konunni) frá 2007, en myndin virtist hafa fengið góða dóma í noregi, myndirnar á umslaginu sýndu mann sem gekk um með sundhettu og sundgleraugu öllum stundum og söguþráðurinn virtist hálf súrrealískur - einhvers konar Elling-pæling hugsaði ég með mér.

2. í rigningarveðri í Köben þann 23. ágúst sl. villtist ég inn í Arnold Busck á Købmagergade. þar voru nokkrar bækur eftir Erlend Loe sem vöktu athygli mína og afréð ég að kaupa eina, sem bar nafnið Kvinden flytter ind frá 2007, um konu sem kemur oftar og oftar í heimsókn til manns nokkurs og áður en hann veit af er hún flutt inn til hans. 'En historie om en mand og en kvinde. Om at vide sig sikker på om man er forelsket.
ég las samdægurs 25 bls. í henni á Paludan kaffihúsinu þarna rétt hjáog hlakkaði nokkuð til þess að taka upp lesturinn seinna.

3. í rigningarveðri í Kópavogi í gær setti ég Tatt av Kvinnen á fóninn. myndin byrjaði á því að sýna konu og karl við ýmsar heimilislegar aðstæður á meðan sögumaður las upp texta sem ég kannaðist svona rosalega mikið við.

hafði ég þá ekki keypt danska þýðingu á fyrstu bók norska rithöfundarins Erlend Loe, Tatt av kvinnen (frá 1993), í Kaupmannahöfn, án þess að gera mér grein fyrir því að ég hafði stuttu áður keypt kvikmyndina sem gerð var eftir bókinni.

ég slökkti strax á kvikmyndinni og ákvað að klára bókina fyrst - þetta væri greinilega saga sem mér væri ætlað að kynna mér.

mikið hefur maður fjölbreyttan smekk.

Ertu þunglyndur, Einar Áskell?

vikulöng Oslóar- og Kaupmannahafnarferð er nú að baki og margt sem stendur upp úr.

hvern hefði grunað að hann væri hlýrri sjórinn í Oslóarfirði en í upphitaðri Nauthólsvík - djöfull er maður svalur að stunda sjósund.

"Lagasmíði, líkt og pulsugerð, er ferli sem betra er að sjá ekki"* er tilvitnun vikunnar.

í öðru sæti kemur manneskjan sem sagði að það að borða kövldmat á hótelinu sem maður gistir á væri eins og að skíta í eigið hreiður.
það er verst að það var ekki fyrr en ég kom til Köben að norðmaður benti mér á norsku bókina Hässelby eftir Johan Harstad frá 2007, en hún fjallar um fullorðinn Einar Áskell (s. Alfons Åberg, n. Albert Åberg) sem nú er orðinn 42 ára og býr í Hässelby í úthverfi Stokkhólms.

framtíð sú sem Johan hefur búið Einari er enginn dans á rósum:

Hann býr enn með föður sínum, sem orðinn er bitur og þunglyndur. Einar hefur reynt að fara út í heim til þess að skapa sér sjálfstætt líf, en af samúð og skyldurækni snýr hann aftur til föður síns og starfar sem lagerstarfsmaður.

bókinni er lýst sem nokkurs konar dystópíu (andstæða útópíu), 'en roman om tapte muligheter, både for Albert Åberg, for sosialdemokratiet og for oss alle' og mun vera allt í senn 'fascinerende, medrivende, morsomt og trist'.


---
* 'At lave love er ligesom at lave pølser. Man er bedst tjent med ikke at se processen' er tilvitnunin eins og ég heyrði hana. hún er kennd við Ottó von Bismarck og hljómaði eitthvað á þessa leið á upprunamálinu:
'Gesetze sind wie Würste, man sollte besser nicht dabei sein, wenn sie gemacht werden' eða
'Je weniger die Leute darüber wissen, wie Würste und Gesetze gemacht werden, desto besser schlafen sie nachts'.

einmanna sirkússafn

Túren går til birti nýlega lista yfir óvinsælustu ferðamannastaði Danmerkur, fyrir þá sem vilja eyða frítima sínum í einsemd og sleppa við skarkalann í (hinum) túristunum.

meðal þeirra er Sirkússafnið í Kaupmannahöfn, en þangað lögðu rétt rúmlega 5.000 manns leið sína árið 2007 (samanborið við yfir 350.000 sem árlega heimsækja hið fræga Louisiana safn).safnið er í 10 km fjarlægð frá Hovedbanegård, framhjá Fiskitorvet og Valby, sjá kort.

það er alveg á hreinu hvert ég er að fara sunnudaginn 24. ágúst næstkomandi.

Bjarkalundur

sunnudagsbíltúrnum var að þessu sinni heitið til Bjarkalundar (sbr. fjallabjarkirnar sem vaxa þar í kring, ekki Bjarki Skallagrímsson eða Björk Guðmunds), sem Dagvaktin er að gera að næstu Laugavegs-Shellstöð.

frábær vinur var sóttur þar heim og farið í lítinn bíltúr.

hótelið lítur ágætlega út, en það er frá 1947 eins og flest annað í Reykhólasveit (að frátöldum fjöllunum og Grettislaug).

helstu merkisstaðir í næsta nágrenni eru Geirvörtufjöll (Vaðalfjöll), Þörungaverksmiðjan (og leka heitavatnsleiðslan sem liggur að henni) og Grettislaug (sterka), fyrir utan Bjarkirnar auðvitað.

annars er Reykhólaþorpið álíka spennandi og Búðardalur, varla þess virði að stoppa nema maður þurfi að nota klósettaðstöðu - þetta er kyrrðarstaður, staður til að slaka á.

ferðalagið er um 200 km frá höbbósvæðinu, yfir Bröttubrekku, gegnum Sælingsdal og yfir Steingrímsfjörð, en þegar reiknað er með 2x Hvalfjarðarveggjaldi borgar það sig ekki að fara þangað á mjög eyðslusömum bíl, a.m.k. ekki ef um dagsferð er að ræða.

maður sér ekki beinlínis fyrir sér að fara þangað aftur í náinni framtíð, nema ef vera skyldi að aka framhjá á leið eitthvert lengra (miklu lengra, það er talsvert langt í næsta eitthvað, með miklu af engu á milli), nokkurs konar búinn þar - gert það, þart til maður er orðinn gamall.


myndir:
1) björk, birki, rifhrís (birch) af ust.is,
2) Grein úr Á ferð um Strandir og Reykhólasveit - upplýsingariti frá 2008,
3 og 4) Hótel Bjarkalundur,
5) Grettislaug á Reykhólum,
6) Reykhólar í Reykhólasveit,
7) Geirvörtufjöll,
8) þörungaskip,
9) sama og 2.

þeim er ég verstur sem mér þykir bestur

já! eftir vinnu var skundað til Tríer í lest, til að skoða jólamarkaðinn - að vera í Lúx í desember án þess að kíkja þangað er eins og að vera í París án þess að tékka á Sigurboganum.

rosalega er ég líka hrifinn af bindingsverkshúsum.

föruneytið var yndisleg fjölskylda vinnufélaga míns, sem sá aum á mér og bauð mér að fylgja þeim - milli okkar 5 voru töluð jafnmörg tungumál, íslenska, enska, franska, þýska, og gott ef letzembürgiska var ekki einhversstaðar inn á milli.að sjálfsögðu var drukkið Glühwein, og vúú það var sterkt - miklu sterkara en það sem er selt hér - og úff hvað þýska jólaglöggið er framar því skandinavíska og íslenska.
útþynnt sykursull, segi ég og skrifa.

(það kom í svona stígvélaglösum eins og á myndinni fyrir neðan, stúlkuna þekki ég ekki)ég tók myndir en hef engan kubb, sönnunargögnin verða sett á þessa síðu við heimkomu, detti ég ekki í netleiða - þær sem hér fylgja eru af inter netinu."þið verðið að trú'okkur við segjum það satt ..."

þetta var brilljant, betra verður en hér í bankaborg (það er búið að rigna evrópskri rigningu í allan desember!), og stemmari!

***

í lestinni las ég í Hotel du Lac, og hún hefur sitthvað til síns máls finnst mér, rithöfundurinn, þegar aðalpersónan segist dæma konur harðar, því hún skilur þær - í það minnsta mun betur en karla.

sjálfur dæmi ég gillsíniggara, franska metrólúða, útlenska hurðaopnandi graðnagla, gígalóa, ístrukarla og sjálfskipaða aumingja mun harðar en trukkakellingar, spánverjamellur (og mellur almennt), feitabollur, konur sem fatta mig ekki (84%) og heimskar og/eða geðíveikar konur.

ég get sett mig í spor þeirra fyrrnefndu og séð fyrir mér hvernig ég myndi koma lífinu á réttan kjöl og hætta í sólbaðsstofunum, smástelpunum, "töffara"skapnum og typpabílunum, en á stundum erfiðara með að ímynda mér hvað er að gerast í hausnum á konum með aumingjum og öðrum furðulegum kvenskepnum.

fimmta frelsið

frjálst fjör launþega er augljós viðbót við fjórfrelsið góða.






ég væri mikið til í að rita niður nokkur orð um Belgíuförina, en ég finn ekki snúruna fyrir myndavélina.

semí-erótískt

bráðum verð ég vonandi í ástandi til þess að geta Belgíufararinnar sem endaði á sunnudaginn - madame Erna er reyndar búin að lýsa henni í grófum dráttum.

titillinn á þessari færslu er úr lagi eftir Interpol, sem ásamt Blonde Redhead rokkuðu spikfeitt á laugardaginn - einhverjar myndir tókum við Eggert á myndavélina mína, en YouTube er full af þessum tónleikum, sem fóru fram í Vorst Nationaal í Brúx:
C'mere
Narc
Lighthouse
Evil (Rosemary ..)
No I in Threesome

þangað til ... haha:

Annað hvort er ég lesblind eða með kynlíf á heilanum.
Var að byrja á gítarnámskeiði og það gengur bara fjandskoti illa..

Þetta lærði ég í gær...

París að hausti

þá er maður búinn að stíga í hundaskít í París.á fimmt. var allra-heilagra-dagur og á föst. allra-sálna-dagur, þann fyrrnefnda var því haldið af stað í hinni nýju lúx-parís TGV (train à grande vitesse - vúúúmmm) kl. 06.40 og komið heim á sunnudag, kl. 18.30.
París venst, geri ég ráð fyrir, ef maður einsetur sér að stíga sem sjaldnast fæti á þessa venjulegu ferðamannastaði, verður ónæmur fyrir betlurum og aumingjum og kínverskum túristum, og vinnur bug á innilokunarkenndinni á fjölförnum götum og í metróinu.

reyndar voru sömu frídagar í Frakklandi og í Lúx, sem útskýrir mannþveitið að hluta.

fyrstu dagana var maður hreinlega úrvinda af óhreinindum, látum, áreiti, þrengslum, betli, pissulykt og endalausum röðum.

þetta var ekta túrhesta - með dýrum bjór, miklu labbi, túristastrætó, 318 myndum (maður heyrði hreinlega gígabætin fyllast við turninn, bogann, lúvrið og allt það), feitum ameríkönum og frökkum með bjánahúfur á höfði og crossjant í hendi.
í stað Eiffel turnsins fórum við upp upp í stærstu byggingu borgarinnar, Montparnasse, í hröðustu lyftu Evrópu, og horfðum yfir París í lélegu skyggni.





það var talsverð aðför að betlurum, götusölum og -málurum í gangi þessa daga, kannski er þetta eilíft stríð. í það minnsta var ekki óalgengt að sjá hóp af sígaunastelpum eða blökkustrákum hlaupa burt og veifa til fallinna félaga úr mátulegri fjarlægð.

10 litlir blökkustrákar
borguðu ekki skatta
löggan böstaði tvo þeirra

þá voru eftir átta

annars var þetta ósköð venjuleg Parísarför, grísk matseld, enskar bækur í Sjeikspír búðinni, haagen-dasz ís, belgískur bjór, crépes og okur.



við höldum okkar striti.

Strassborg, Tríer, Lúx

sósu-lestin? allsherjar samsæri sem rekur rætur sínar þúsundir ár aftur í tímann? eða bara ósköp venjuleg búrókrasía?




góðvinur minn hr. Hylmir Hyde kom í leynilega heimsókn á föstudaginn, í einum af síðustu flugunum með IExpresso til Lúx. í bland við stutt stopp í Trier, var ferðinni einkum heitið til Strassborgar að skoða Council of Europe, Mannréttindadómstól Evrópu og Evrópuþingið, en einnig að skoða þessa típýsku túristastaði í Lúx og ESB-byggingar dómstólsins, ráðsins, framkvæmdastjórnarinnar og þingsins.


myndirnar eru fengnar að láni frá Hilmi, sem er mikill júrídískur túristi.

Trier og Metz

í dag var það Metz, klukkutíma í burtu.

það var skref 2 í því að reyna að sættast við íbúa Frakklands, það fyrsta var eiginlega stigið við það að koma hingað til Lúx, því hér talar hver maður og hundurinn hans frönsku.

borgin kom ágætlega á óvart - þótt þar hafi verið lítið að sjá nema verzlunargötur og frakkar, og þessi venjulega íburðarmikla kirkja sem allsstaðar er að finna.

margir af þeim sem ég talaði við voru hins vegar mjög almennilegir - ýmist sættu sig við frönskubullið mitt, eða áttuðu sig á því að ég væri þýskur(!) (ein kona hélt reyndar að við værum englendingar og fannst það alveg rosalegt).

í gangi var fést de la Octobre í Metz, einhvers konar bjórdrykkjuhátíð. á dauða mínum átti ég von, en ekki því að drekka eins líters bjór í stóru bjórdrykkju-tónleikatjaldi í Frakklandi.

ég varð svolítið hugfanginn af skyndibitamenningunni þarna. fyrir utan öll paníníin og bagúettin, má helst nefna O'kebab - kebab McD's style, og ítalskan stað sem seldi þessa fínu pastarétti, ódýrt, snyrtilegt og fljótlegt í litlum boxum.

ég væri alveg til í að geta keypt mér kebab á jafnódýru verði og á jafn snyrtilegan hátt og McDonalds (þá er ég að tala um útlenskt McD's verð) og snögglegan 3 fromage pastarétt eftir djammið á Íslandi.

***

síðasta helgi tókum við dag í Trier - elstu borg Þýskalands, þar sem stór hluti vinnandi manna í Lúx býr (restin verslar í matinn þar - korter í burtu).

þýskarar eru alltaf elskulegir, brosa og segja tsjúts, drekka ekki bjór úr litlum glösum, og eru ekki jafn mikið fyrir málalengingar og kurteisishjal og frakkarar. ahh, gaman að alhæfa.

semsagt, lífleg borg með ágætlega fallegum húsum og tiltölulega rólegum þjóðverjum (ekki of svissneskir).

annars erum við búin að fá fleiri heimsóknir hingað en maður átti von á. hingað flykkjast gamlir Erasmusfélagar úr Tékklandinu (heilir tveir hingað til) og auk þess hafa hingað komið 3 íslenskir októberfestarar úr lagadeildinni og ein uppkomin bankalögfræðigella, í bankalögfræðiferð.

***
það sem ég mun seint jafna mig á er þessi helvítis lokunartími á öllu í Evrópu. á morgun verður ekkert opið.

Lilja keypti hins vegar krossjant í niðursuðudós sem maður getur bakað sjálfur, 6 stk. á € 2,2.

sunnudeginum bjargað!

25 staðir til að sjá áður en maður kveður

samkvæmt epn.dk, hafa stofnendur Lonely Planet (sem nýverið seldu fyrirtækið til BBC Worldwide) valið 25 staði í heiminum sem fólk ætti að sjá áður en það yfirgefur þennan heim.

nei, Ísland er ekki slíkur staður.hér er listinn af epn.dk, fann hann ekki á upprunamálinu:

1. Lizard Island, Ástralíu
2. Berkeley, Californien
3. Rangiroa, Fransk Polynesien
4. Hanoi, Vietnam
5. Syd-Georgia
6. Katmandu, Nepal
7. Øst-Berlin
8. Kelimutu, Flores, Indonesien
9. Kyst til kyst, Storbritannien
10. Tbilisi, Georgien
11. Napoli, Italia
12. Ubud, Bali
13. Marais, Paris
14. Wadi Methkandoush, Libyen
15. Okavango Delta, Botswana
16. Yangshuo, Kina
17. Isfahan, Iran
18. Nemegt, Mongoliet
19. Mount Fuji, Japan
20. The Simpson Desert, Australien
21. Damascus, Syrien
22. Cusco, Peru
23. GR20, Korsika
24. Belfast, Nordirland
25. Far North, Canada

... mér finnst þetta ekkert alltof heillandi listi, en hann er ágætis áminning um hversu lítið maður hefur í raun ferðast.

held að chíll-ferð til S-Ameríku heilli meira. Perú, Paragvæ, Argentína, Brasilía, Bólivía og Chíl(l)e - eða eitthvað álíka.

eða ætti maður frekar að fara til Tyrklands og svo hoppa yfir til Austurlanda? eða Rússland og svo öll þessi lönd sem byrja á -iztan?

(mynd: kona með ipod eftir Karl J. Jónsson, úr Mogganum í gær ef ég man rétt - töff)