quartier européen du Kirchberg

á tiltölulega nýuppbyggðu svæði í borgarhlutanum Kirchberg, stutt frá miðbæ Lúxemborgar, er Evróputorfan, þar sem mikill fjöldi ESB-bygginga hefur risið, auk ýmissar annarrar starfsemi á borð við banka, lögmannsstofur, háskóla-campus og hótel.

Kirchberg svæðið var tengt 'restinni' af borginni með rauðu brúnni (Pont rouge), byggðri 1960 og stundum nefnd sjálfsmorðsbrúin - í dag eru göngustígar þessarar 355 m löngu brúar yfirbyggðir, af tillitssemi við fólkið sem býr 85 m fyrir neðan brúna, en sjálfsmorðstíðni er óvíða hærri en í Lúxemborg.

á öðrum enda brúarinnar rís mikill stálbiti til heiðurs Roberts Schuman, og er það vel við hæfi.


stuttu eftir að komið er af brúnni mætir manni Hliðið að Evrópu, tveir 70 m háir turnar, sem hafa verið kenndir við Óserus og Ísis.

turnarnir hýsa starfsemi framkvæmdastjórnarinnar og Evrópuþingsins m.a., hægra megin á myndinni má sjá glitta í Fílharmoníuna, en lengra til hægri rís hin ofsaljóta asbestosmengaða Alcide de Gasperi, forfaðir ESB-bygginganna.


hér er Fílharmonían sem byggð var árið 2003 í hluta af sínu veldi (sjá flottari mynd), vinstra megin er hluti af hliðinu, fyrir ofan asbestosógeðið, og hægra megin er Robert Schuman bygging Evrópuþingsins.

fyrir aftan asbesósklumpinn er Hemicycle byggingin, á Fort Thüngen götu, sem ég sýndi myndir af um daginn. þar er leynistofnunin sem ég var hjá í 3 mánuði til húsa.



Róbert Schúman var driffjöður í 'sameiningu' Evrópu, "a noted Luxembourg-born German-French politician who is regarded as one of the founders of the European Union", fyrir þá sem ekkert vita - byggingin sem heitir eftir honum er ekkert sérstaklega tilkomumikil, en er heilög í hugum margra.


hinum megin við götuna (JF Kennedy hraðbrautina) er Evrópudómstóllinn, þessi valdamikla stofnun sem hefur lögsögu yfir um 460 milljónum Evrópubúa og hefur aðalsæti í Lúx.

aðalbygginguna, sem heitir Palais , er verið að stækka og auk þess var mötuneytið nýlega tekið í gegn - maturinn þar er með ágætum.

í byggingunni eru bæði ECJ og CFI, en Court of Auditors er steinsnar frá í sérbyggingu. starfsmannadómstóllinn er aðeins lengra frá, í sömu byggingu og Kaupthing Bank.

dómstólaarmur ESB er að öllu leyti staðsettur í Lúxemborg, en auk þess er Eurostat með höfuðstöðvar þar, í verslunarmiðstöðinni Auchan.


við hlið dómstólshússins er verið að leggja lokahönd á þýðingarturna dómstólsins, en lögþýðendur (lawyer linguists) eru stærsti hluti starfsfólks hans.
turnarnir eru reyndar strax orðnir of litlir, því ekki var gert ráð fyrir nýjustu aðildarlöndunum Búlgaríu og Rúmeníu þegar ráðist var í þá.

þýðendur hafa hingað til hafst við í bráðabirgðahúsinu 'batiment T', sem menn sjá því miður ekki fram á að geta rifið.

á þessari mynd má sjá glitta í hús framkvæmdarstjórnarinnar.


framkvæmdastjórnin er í þessari speglaklæddu byggingu sem heitir eftir Jean Monnet, einum af hugmyndasmiðunum að baki ESB, sem var sagður hafa haft raunsæa sýn á nauðsyn Evrópu til þess að komast burt frá sögulegum einstrengingshætti sínum.

Jean Monnet eru eignaðar nokkrar tilvitnanir, má þar nefna:

• "Það er engin framtíð fyrir íbúa Evrópu nema í bandalagi."
• "Ekkert er mögulegt án manna; ekkert endist án stofnana."

Monnet er rosalega 80's að innanverðu, með eiturgulum innréttingum og endalausum stofnanaranghölum. mötuneytið er eins og í bandarískum grunnskóla, en sumir fara þangað til þess að fá góðar steikur.

þessi mynd sýnir ekki bestu hlið hússins, heldur innganginn í bílakjallarann.

framkvæmdastjórnin hefur aðalbækistöðvar í hinni íburðarmiklu Berlaymont byggingu í Brussel.


skemmtilegast var að eyða tíma sínum í byggingu Evrópuþingsins (KAD / BAK) sem kennd er við Konrad Adenauer, umdeildan Þýskalandskanslara, en hún var byggð árið 1987.

þar má m.a. finna matvöruverslun, kaffihús, banka og bókabúð og mjög veglegt mötuneyti, það vinsælasta á Evróputorfunni.

aðalsæti Evrópuþingsins er í Strassborg, en myndi af Babýlonsturni þess setti ég á netið í októberlok (sjá neðst þar).á þessari síðu er að finna 3D kort með þessum byggingum öllum, fyrir þá sem kunna að hafa áhuga - ýmiss annar fróðleikur er þar líka um líf og starf í miðborg Evrópu.

Hemicycle byggingin, Fort Thüngen í Lúx

vinnustaðurinn góði - central Júrópían.

byggingin sem ég fékk að vinna í frá september fram í miðjan desember var upphaflega tilraun Lúxemborgar til þess að hreppa Evrópuþingið 'back in the days' - en þingsalurinn væri í dag varla nógu stór til þess.

Designed by the architect Pierre Bohler, the Debating Chamber of the European Parliament, situated on the rue du Fort Thüngen in Luxembourg, was formally opened in 1979 as a venue for the holding of plenary sittings until 1981.

skrifstofan í Lúxemborg þá og nú

kjallinn er kominn með netið í hjallann, myndir upphalaðar frá síðustu dögunum í Lúx og Brúx.

hér beint fyrir neðan er myndin sem kráka tók út um skrifstofugluggann í júní 2007, þegar hún var þar, og svo önnur sem ég tók í desember sama ár þegar minn tími var næstum liðinn.sígræna tréð hægra megin á myndinni var ekki að gera góða hluti (þangað til ég færði skrifborðið)bara til að koma því að, þá rigndi aaallan desembermánuð, milli þess sem það var blindaþoka.

þeim er ég verstur sem mér þykir bestur

já! eftir vinnu var skundað til Tríer í lest, til að skoða jólamarkaðinn - að vera í Lúx í desember án þess að kíkja þangað er eins og að vera í París án þess að tékka á Sigurboganum.

rosalega er ég líka hrifinn af bindingsverkshúsum.

föruneytið var yndisleg fjölskylda vinnufélaga míns, sem sá aum á mér og bauð mér að fylgja þeim - milli okkar 5 voru töluð jafnmörg tungumál, íslenska, enska, franska, þýska, og gott ef letzembürgiska var ekki einhversstaðar inn á milli.að sjálfsögðu var drukkið Glühwein, og vúú það var sterkt - miklu sterkara en það sem er selt hér - og úff hvað þýska jólaglöggið er framar því skandinavíska og íslenska.
útþynnt sykursull, segi ég og skrifa.

(það kom í svona stígvélaglösum eins og á myndinni fyrir neðan, stúlkuna þekki ég ekki)ég tók myndir en hef engan kubb, sönnunargögnin verða sett á þessa síðu við heimkomu, detti ég ekki í netleiða - þær sem hér fylgja eru af inter netinu."þið verðið að trú'okkur við segjum það satt ..."

þetta var brilljant, betra verður en hér í bankaborg (það er búið að rigna evrópskri rigningu í allan desember!), og stemmari!

***

í lestinni las ég í Hotel du Lac, og hún hefur sitthvað til síns máls finnst mér, rithöfundurinn, þegar aðalpersónan segist dæma konur harðar, því hún skilur þær - í það minnsta mun betur en karla.

sjálfur dæmi ég gillsíniggara, franska metrólúða, útlenska hurðaopnandi graðnagla, gígalóa, ístrukarla og sjálfskipaða aumingja mun harðar en trukkakellingar, spánverjamellur (og mellur almennt), feitabollur, konur sem fatta mig ekki (84%) og heimskar og/eða geðíveikar konur.

ég get sett mig í spor þeirra fyrrnefndu og séð fyrir mér hvernig ég myndi koma lífinu á réttan kjöl og hætta í sólbaðsstofunum, smástelpunum, "töffara"skapnum og typpabílunum, en á stundum erfiðara með að ímynda mér hvað er að gerast í hausnum á konum með aumingjum og öðrum furðulegum kvenskepnum.

hollt fyrir sálin

samkvæmt norska persónuleikaprófinu Hver ertu eiginlega, er mottóið sem best á við mig "Ef það er ekki hollt fyrir líkamann, þá er það hollt fyrir sálina" (n. Er det ikke sundt for kroppen er det sundt for sjela!).

¨kaffi er þó bæði held ég, mmmmm kaffi.nú rennur í hönd síðasta vinnuvikan hjá Leynistofnuninni í Lúx, brottfarardagur er næstkomandi sunnudagur, 16. des.

margs á ég eftir að sakna héðan, þ.á m. kaffivélarinnar Lavazza Espresso Point, hún er mikið nammi.

líklega er hún þó með þeim óumhverfisvænustu, því espresso-baunirnar eru formalaðar og forþjappaðar í litlar plastpillur, sem koma 2 í pakka.

forþjappaðar espressopillur og kaffipokar virðast reyndar vera framtíðin, a.m.k. virðast þessar Nespresso vélar vera að tröllríða öllu hér í BeNeLux, sjá George Clooney augl. á Jútjúb.

málarar og aðrir aumingjar

já, brrr, það er kalt núna.

fór hæst í 6° í dag og út vikuna er spáð allt að 4° með rigningu / snjó.

í stað þess að fara á ströndina, lögðum við Lilja því til Bourglinster á föstudaginn, þar sem er kastali mikill og gjarnan menningaratburðir, um 20 mín. frá Lúxborg.

um var að ræða sýningu á verkum Pit Wagner, og vorum við sem þangað fórum saman nokkuð sammála um að hann væri ágætur.

Pit er einmitt alvöru lúxemborgari (sem er ekki mjög algengt í Lúx), og hann og listafólksvinir hans voru öll ekta hassreykjandi, fíflalátandi, úf-hárandi flipparar.

skemmtilegastar fannst mér Sextánda, sem er létt stæling á verki Mikaelangeló, og svo ýmsar útgáfur af Splittinu, en það mun vera uppáhaldið hans.

í kjölfarið af sýningunni sigldu nokkur glös af allskyns áfengi og af þeim sökum varð kastalinn hápunktur helgarinnar.

Bourglinster (sem einnig hefur unnið sér það til tekna að þaðan er maðurinn sem fann upp Flag-day í USA - eins og þartilgerð brjóstmynd í kastalagarðinum vitnar til um) er einmitt mjög nálægt Jünglinster, þar sem flestir íslendingarnir í Lúx búa.

Trier og Metz

í dag var það Metz, klukkutíma í burtu.

það var skref 2 í því að reyna að sættast við íbúa Frakklands, það fyrsta var eiginlega stigið við það að koma hingað til Lúx, því hér talar hver maður og hundurinn hans frönsku.

borgin kom ágætlega á óvart - þótt þar hafi verið lítið að sjá nema verzlunargötur og frakkar, og þessi venjulega íburðarmikla kirkja sem allsstaðar er að finna.

margir af þeim sem ég talaði við voru hins vegar mjög almennilegir - ýmist sættu sig við frönskubullið mitt, eða áttuðu sig á því að ég væri þýskur(!) (ein kona hélt reyndar að við værum englendingar og fannst það alveg rosalegt).

í gangi var fést de la Octobre í Metz, einhvers konar bjórdrykkjuhátíð. á dauða mínum átti ég von, en ekki því að drekka eins líters bjór í stóru bjórdrykkju-tónleikatjaldi í Frakklandi.

ég varð svolítið hugfanginn af skyndibitamenningunni þarna. fyrir utan öll paníníin og bagúettin, má helst nefna O'kebab - kebab McD's style, og ítalskan stað sem seldi þessa fínu pastarétti, ódýrt, snyrtilegt og fljótlegt í litlum boxum.

ég væri alveg til í að geta keypt mér kebab á jafnódýru verði og á jafn snyrtilegan hátt og McDonalds (þá er ég að tala um útlenskt McD's verð) og snögglegan 3 fromage pastarétt eftir djammið á Íslandi.

***

síðasta helgi tókum við dag í Trier - elstu borg Þýskalands, þar sem stór hluti vinnandi manna í Lúx býr (restin verslar í matinn þar - korter í burtu).

þýskarar eru alltaf elskulegir, brosa og segja tsjúts, drekka ekki bjór úr litlum glösum, og eru ekki jafn mikið fyrir málalengingar og kurteisishjal og frakkarar. ahh, gaman að alhæfa.

semsagt, lífleg borg með ágætlega fallegum húsum og tiltölulega rólegum þjóðverjum (ekki of svissneskir).

annars erum við búin að fá fleiri heimsóknir hingað en maður átti von á. hingað flykkjast gamlir Erasmusfélagar úr Tékklandinu (heilir tveir hingað til) og auk þess hafa hingað komið 3 íslenskir októberfestarar úr lagadeildinni og ein uppkomin bankalögfræðigella, í bankalögfræðiferð.

***
það sem ég mun seint jafna mig á er þessi helvítis lokunartími á öllu í Evrópu. á morgun verður ekkert opið.

Lilja keypti hins vegar krossjant í niðursuðudós sem maður getur bakað sjálfur, 6 stk. á € 2,2.

sunnudeginum bjargað!

ógnarstjórn Pútíns

þessi gæi er asskoti beittur stundum, mynd dagsins á vel við meðfylgjandi frétt Vísis.is

Hyggjast styrkja sambandið

Vladimír Pútín Rússlandsforseti tók vel á móti frönskum starfsbróður sínum, Nicolas Sarkozy, sem heimsótti hann í gær.

hér í Lúx eru hagarnir aðeins farnir að grána, laufblöðin að falla og þokan að gera sig heimakomna.

þá er ágætt að hugga sig við það sem áður var og líta um leið grámygluna með bjartsýnisgleraugum.

helvítis útlendingar í afgreiðslustörfum

það finnst mér ansi hart að vera í landi þar sem franska er opinbert sýslunar- og verslunartungumál, og geta ekki beðið um crossiant í bakaríi svo vel skiljist.

annað hvort þarf ég að beygja mig undir frönskuna, eða afgreiðslufólk að læra tungumál viðskiptavinnanna, þeir eiga nú að hafa rétt fyrir sér oftast nær.

ég: "ccshochhhjjant" silvúplei!
hún: "aah, cocciiiandt?"
ég: "wí wí, takk!" (hvað annað gæti ég verið að biðja um sem hljómar eins og kossjandt'?)
"drífðu þig bara aftur til Brittaníu, óhreini útlendingur" sagði ég svo pollrólegur við afgreiðslustúlkuna í bakaríinu, á yfirvegaðri íslensku, á meðan ég benti henni á laxasamlokuna sem mér langaði í.

af hverju getur fólkið hérna í Lúx ekki dröslast til að læra íslensku, mér finnst sem brotið sé á sjálfsögðum rétti mínum til þess að nota mitt móðurmál. það er bara eins og Ísland sé ekki lengur eina landið í Evrópu.

rosalega eru svona smjörhorn annars löðrandi, manni langar næstum því í dónöt til þess að vega upp á móti allri fitunni.